header3.jpg

NK Masters: “een feestje” een beschouwing door Aart Stigter!!

11 en 12 juni zijn de “Nederlandse Kampioenschappen Masters Atletiek 2016”.

In de hardloopwereld heb je grof weg twee categorieën waar je als loper ingedeeld kan worden: de baanatletiek of de wegatletiek. Laatstgenoemde is immens populair. Aan evenementen als Dam-tot-Damloop, CPC, Zevenheuvelenloop, Rotterdam Marathon, Halve van Egmond etc., etc. stonden al miljoenen mensen aan de start. Het hardlopen op de atletiekbaan staat qua aantallen ver in de schaduw van de wegatletiek.

Binnen de wereld van de baanatletiek is er ook weer een verdeling, met o.a. de categorie “Masters”, vroeger ook wel “veteranen” genoemd. Voor deze subcultuur zijn de, alleen bij de incrowd bekende,

Nederlandse Kampioenschappen Masters Atletiek. Hier gaat het vandaag over.

Dit zijn kampioenschappen voor sporters op leeftijd die met hun eigen leeftijdsgenoten de strijd aangaan. Om de concurrentie niet te groot te laten worden zijn leeftijdsklassen bedacht van vijf jaar. Dit begint al bij 35 jaar, ben je veertig kom je dus in een andere leeftijdsklasse enzovoorts, enzovoorts. Dit loopt door tot boven de 75 jaar. Zo zijn er negen leeftijdsklassen en dan op alle atletiekonderdelen, van sprint, hordenlopen, 10km hardlopen, t/m hink-stap-springen, speerwerpen of discuswerpen en alles wat er tussen in zit. Op al deze negentien onderdelen is, zoals het een NK betaamt, een gouden, zilveren of bronzen medaille te winnen. Zowel bij de mannen als vrouwen. Een eenvoudige rekensom leert dat dit bij elkaar meer dan 850 medailles zijn. Met een totaal aantal deelnemers van 400 tot 500 op dit soort NK’s betekent dat een gemiddelde van bijna twee medailles per deelnemer. Hierbij moet worden aangetekend dat sommige onderdelen worden geschrapt vanwege geen of te weinig deelname. Logisch, want 75 plussers die zich nog wagen over de horden lopen het risico vroegtijdig in het verzorgingstehuis te belanden of de verdrinkingsdood te sterven bij het neerkomen in de waterbak van de steeple chase.

Niet onbelangrijk te melden is dat gezien het grote aantal onderdelen en leeftijdsklassen er ook veel juryleden opgetrommeld moeten worden. Heel veel. Er moet tenslotte volgens de regels gesport worden. Stel dat je als vergeetachtige 65 plusser een ronde te weinig loopt op het onderdeel “800 meter” dient dit te worden opgemerkt en, belangrijker, diskwalificatie tot gevolg te hebben. Een hoogtepunt voor ieder jurylid, diskwalificeren. Zoals het blussen van een fikse uitslaande brand voor iedere brandweerman een levensdoel is, zo is het diskwalificeren van een atleet voor een jurylid een hoogtepunt tijdens het Nederlands Kampioenschap.

 

Dit jaar organiseert atletiekvereniging Altis in Amersfoort deze kampioenschappen.

De organisatie wil er “een feest” van maken en het kampioenschap bekender maken bij een groter hardlooppubliek.

“Of ik daar aan mee wil werken”

is de vraag in november 2015. Ik ben namelijk naamdrager van onze eigen atletiekvereniging “Loopgroep Aart Stigter” met ruim 350 leden. Persoonlijk heb ik weinig met dit soort kampioenschappen, maar in de functie van boegbeeld van onze vereniging zeg ik toe mijn best te doen veel van onze leden naar de atletiekbaan te krijgen op 11 en 12 juni 2016. Niet onbelangrijk hierbij is het enthousiasme van Cees Stolwijk, topmaster bij Altis en aanjager van dit kampioenschap. Alleen al voor hem doe ik mijn best onze leden te stimuleren. Niet zonder resultaat. Veel lopers laten zich overhalen eens op een atletiekbaan hard te lopen en dan ook nog bij een heus kampioenschap. Patrick, die op een persoonlijk schema van mij traint, krijg ik zover zich aan te melden op het onderdeel “tien kilometer”. Ik weet als geen ander dat het lopen van tiendduizend meter op een baan (25 ronden van 400 meter) een hel is, maar het doel heiligt de middelen. Het NK Masters moet immers “een feest” worden. Dit wordt het voor Patrick!

Ik krijg een mail waar de teleurstelling van af druipt: hij mag niet meedoen. Hij kan geen tijd overleggen van een eerdere 10km wedstrijd waaruit afgeleid kan worden of hij wel hard genoeg loopt. Dit terwijl Patrick in werkelijkheid vooraan zou meestrijden, gezien wedstrijdresultaten op andere afstanden. Ik stuur topmaster Cees een mail. Cees mailt terug en belooft zijn uiterste best te doen om Patrick en andere afgewezenen toch aan de start te krijgen. Cees overlegt daartoe met “de commissie die er over gaat”. Deze is onverbiddelijk. Patrick mag echt niet mee doen. Een grote deceptie voor hem.

Patrick begeeft zich echter in goed gezelschap, het schijnt dat Marti ten Kate ook is afgewezen. Ten Kate heeft in januari 2015 een 10k gelopen en dat is te lang geleden. Zeggen de reglementen. Ten Kate, ooit goed voor tijden onder de 28 minuten op de 10k, had zich aangemeld om ook als een soort ambassadeur te fungeren voor de master baanatletiek. Een betere ambassadeur valt er niet te bedenken! Ten Kate is een loopliefhebber pur sang en heeft een staat van dienst die ieder jurylid in de opleiding uit zijn hoofd zou moeten leren. Daarnaast heeft ie duizenden mensen aan het hardlopen gekregen. Deze Ten Kate, waarschijnlijk in zijn leeftijdsklasse ook nog eens medaillekandidaat, mag dus niet meedoen met het NK Masters 10km. Terwijl er meer dan ruimte genoeg voor is.

Het NK Masters wordt inderdaad een feestje: voor commissie- of juryleden die het op hun geweten hebben loopliefhebbers te demotiveren aan baanatletiek mee te doen en die kunnen zeggen “Ik heb Ten Kate geweigerd op het Nederlands Kampioenschap”. In hun blauwe blazer zijn zij trots op dit besluit “regels zijn regels” stand te doen houden.

Een feest, maar niet voor de loper!

En Patrick? Die start een week eerder bij een grote 10k wegwedstrijd in……. Amersfoort. Samen met duizenden andere hardlopers.

Wegatletiek: Een feest voor de loper!

30 mei 2016

Aart Stigter

maxresdefault